باوه يال / bavayal

یا اباعبدلله الحسین

دوبیتی های از سالهای دور به بهانه ی روزهای غم و غربت حسین ( ع)

شه هاده ت ئابروی ها وه لای تو

قه له م هه م لیز نه یری مه ر ده سای تو

خودا ده " مه که " جی نیگرگ یا دوس

درو ده ن مال ها ده "که ربه لای" تو

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خوه ر ئه ر نوری ده شیوه ت ناشت ته م داشت

بهشت ئه ر واده ت و دل ناشت غه م داشت

وه عشق تو خودا خلقه ت خسه و ری

تو ئه ر نوگه ت جه هان یه ی چشت که م داشت

+نوشته شده در شنبه بیست و نهم دی 1386ساعت19:18توسط باوه یال |

پرنده برای پرواز خواهد زیست

متنی که روی یکی از نوارهای آماده ی پخش که در کنار میز تدوین با بی نظمی چیده شده بودند

درست زمانی مرا به هم ریخت که حال و هوای همیشگی را نداشتم ، بی حوصله تر از همیشه ،

ذهنی سرشار از آشفتگی و اینجا هم خبر ناگواری که آشفته ترم کرد .

ولی محمد امیدی شاعر بزرگ کردی سرای ایلامی هم پر کشید .

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

برای او که از ماندگاران است

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

هه ناسم چگ ده به ن هورم ده سه ر چگ

زه مین ته م گرت و غه م ، خوه ر بی خه وه ر چگ

ده چه فتی چه رخ چاره م وه رژه چاوی

م خوه م گیانم وه چه و خوه م دیم ده ر چگ

+نوشته شده در سه شنبه یازدهم دی 1386ساعت19:34توسط باوه یال |