خودا مهر ريشگ بهختم ده خاك خهم سهرهو ناگه
ك پهل پهل ژانوو پهل پهل ژيهر ده زۆخ شهوو سهمهر داگه
پهر دامان شهوو گيره ده پامان دهر ئاسوو
نه دێلێ خوهر ئلاێگهوو سو ، نه دێلێ شهوو گرێ دهر چوو
نه ئاساره ده چيهم وشكێ ، نه مانگهشهوو تريفهي كهێ
نه وا وادهێ وه جي ديارێ ، نه ئهورێ ريفهريفێ كهێ
وههارو پايزو زمسان ولو بێ خهێرو بێوارن
سواقهس ئاسمان ههر شهوو ، چمان ئورهێل رێوارن
تهمو تارهو تيهلو تالان ، كيهني هشكهو كزهێ سوزه
پهروو بال پهري رزيا ، پهر دامان گۆل توزه
زهمين زق، ئاسمان زيقاو ، چيهم خوهر زاقو بێنۆره
چنه يه مۆ دياره مانگ ، رێ سهد شهو دهمان دۆره
نه دارێل بهرۆ چوپي ، نه ئهورهێل دهس وه دهف كيشن
ده مهرز بهرز شهو تا سوو نه ئاسارێل سهف كيشن
نه مانگ شێوهێ ده شهرم شهو تلاێ لهش ده كيهني شورێ
نه دل پهلپ وهجي ماگه ، نه دي ماچ ده دهم پورێ
نه چۆزه وشكيهو نهي گۆل، نه چيهم حهزرهتمهنه نهي دل
نه يهئ گر ئاوه باريكهي ده پاێ كشت دوێ ماتل
نه مانگ ليز ئوو كيهني ديارێ ، نه خوهر ده قورن دل جووش
نه سوو دهم دهن ، نه شهو دامان ساق گۆل ده رۆ پووش
نه بوو واران، نه وا شهن كهێ ده عهتر گيس نازاران
نه شهونم حال گۆل پرسێ، نه گۆل دل بهي ده دلداران
نه ساز ههس ، نه راز ههس ، نه چۆ جاران خوهشي ماگه
فهلهك رميا ، نه چۆ ئومه خوداي خولكێ وه جي ماگه
......
ده ويشت ژان ژيان بۆوه ژيهر ماروو رمانهم ههم
خودايا مهر ژيان ژانو ك پهل پهل دارزانهم ههم
شهمالهێ خهم ههررو شهن كهێ ده گيانم تهرفتونم كهێ
م وينهي توزو ئهو چۆ گهرتهچوچانێ وهشانهم ههم
ده نوو ههم وهلنگهرێزانه ، ده وينهي سهول هشكێگم
شهمالهێ ئاگر هجر تو پهل پهل داكزانهم ههم
ده سالو مانگ عومر م ژيان عومرگه وهيلانه
زنهي كامه ، يه عومرگه ئهجهل بێ تو ژهنگانهم ههم
عهجهو ب پاسه بهخت م ، چ شێوێ دا ده عومر م
چ چين خس ده شێوهێ م ، ده ژێر ساێ خهم چهمانهم ههم
.........
ده ژێرساێ ێي تهم قۆله دلم هالي هه هوو هوو كهێ
ههنو پهلپت تهكهوو دل دهي ، ده قۆلي شهو هه سوسو كهێ
دلم هالي بهنهو تامازروتهو دهس نيهشورێ دهت
لهشهو دهس وه سهر راسوو دروتهو ههم نيهتورێ دهت
چ وهيشت ها ده ديشت دل ، بهيشت ها ده وهيشت دل
نه چۆ واسه نه چۆ ئاگر نه چۆ ئاوه نه جور گل
شهراو شهرم شێوهي تو چ شورێ خس ده شێوهي م
ك پرچ شهرمێ ئهلكزيا دل ب شهرم لێوهي م
چ وهيشت ها ده ديشت دل ، بهيشت ها ده وهيشت دل
نه چۆ واسه نه چۆ ئاگر نه چۆ ئاوه نه جور گل
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
شرح واژگان
ريشگ:ریشه ــ په ل:شاخه ـ ژان:درد ـ ژيه ر:زهر ـ زۆخ:لجن ـ ئاسوو: افق
ئلاێگ:طلوع کند ـ شهو: شب ـ ئاساره:ستاره ـ وشكێ :شکوفا شدن
مانگهشهو: شب مهتابی ـ تريفه:خودمایی نور ـ واده: وعده ـ ئهور:ابر
ريفهريف:نم نم باریدن ـ بێوار:بیکار ـ سواقه:اسمان صاف و سرد ـ رێوار:رهگذر
تيهل:تلخ ـ تالان:برباد رفته ـ كيهني:چشمه ـ توزه:گرد و خاک ـ زق:گل الود
زيقاوو : لجن ـ زاق:از حدقه بیرون امده ـ دارێل بهرو: درختان بلوط ـ
چوپي: نمایشی در رقص کردی ـ سوو:صبح ـ مانگ شێوهێ: ماه رخ ـ
شورێ:می شوید ـ پهلپ:بهانه ـ پورێ:جمع و جور شدن ـ چۆزه:گیاه نورس
حهزرهتمهن:آرزومند ـ ماتل:معطل ـ لێز:ارام گرفتن ـ قورن دل:از ته دل
شهن:پخش کردن ـ گيس:زلف ـ شهونم:شبنم ـ خولك:خلق و خو
ويشت:عمق پیدایی موضوعی را میرساند ـ ژيان:زندگی ـ رمانهم:زمین خوردن
دارزان:پوسیدن ـ تهرفتون:پراکنده ـ گهرتهچوچان:گردباد ـ وهلنگهرێزان:برگریزان
سهول:سرو ـ داكزیان:سوختن ـ زنهي:زندگی - ژهنگانن:بیزار کردن از زندگی
شێو:بر هم زدن ـ شێوهێ:صورت ـ چهمانن: خم کردن - ژێر سا: زیر سایه
تهم:غبار ـ قۆل:عمیق - سوسوکه ی:صبح صبح گویان است ـتامازرو:ارزومند
نيهشورێ:نمی شوید - نيهتورێ:قهر نمی کند - پرچ:زلف - لێوه:دیوانه


