ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ههر شهو وه هۆر هاتنت زرکهئ چهمم دیائ تا وه سوو
دی رووژنای رووژ ههم تامازروو چهم نیهورئ
چهمم ده خوهر بئزانیه ، بهختت بسوزئ مانگ نوو
------
بئ دووس وجاخ کووریه ئهر دهس خوهر ئهو دهستوو
چۆ زارو خوهئ خهلهتن پرسم ههوال هاتنت
ده وا ٬ ده مال خالوان ، ده وهیل و چئهیلئ چۆ کهپوو
-----
ملوانگئ بریاگهسهو ، پهخشه ده دیشت ئاسمان
دارا و نهدار رۆ زهمین شهوو گشتمان هایمه تهما
ئهر میهرگئ دهئ داجرئ کهئ بکه فئ ده تالهمان
-----
ده ئی شهمالهئ ئاگره پا نیهگرئ دی ئی تۆه مه
چۆ داول هشک و رهق ک قورو قامهتئ چگه
بۆ مهسه سا بهشه و کهر ههرچگ قلاسه دهئ شۆ ه مه
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
شرح واژگان
شهو: شب ___ هۆرئ: یاد ___ هاتنت :آمدنت ___ زرکهئ: سوسو کردن ( در اینجا به معنی انتظار)
چهمم:چشمم ___ دیائ: می آید ___ سوو: صبح ـــــ رووژنای رووژ : روشنایی روز
تامازروو :اشتیاق به چیزی داشتن ــــخوهر : خورشید ___ بئزانیه:بی میل بودن نسبت به چیزی
مانگ: ماه ـــ وجاخ: اجاق ___ زارو : کودک ___ خوهئ خهلهتن: کسی که خود را فریب می دهد
ههوال: احوال___ وا : باد ___ مال خالوان: کفشدوزک ___وهیل و چئهیل: سرگردان
کهپوو: قاصدک ___ ملوانگ: گردنبندــــبریاگهسهو: از هم گسسته است ___ دیشت:دشت
گشتمان: همگی ___ تهما: طمع ___میهرگ: دانه های گردنبند و ...____ داجرئ : پایین افتادن
بکه فئ: بیفتد ___ تالهمان: طالع ما ــــ شهمالهئ ئاگره : شراره ی آتش ___ نیهگرئ : نمی گیرد
تۆ ه م:زمینی که تخمش پاشیده اند ــــداول : مترسک___ هشک و رهق : خشک و بی رمق
قوروئ: قدر و ارزش ـــــ چگه: رفته است ___بۆ مهسه: شده ام ___ سا: سایه
بهشه و کهر: کسی که چیزی را بین دیگران تقسیم می کند ___ قلا : کلاغ
شۆه م: زمینی که شخمش زده باشند
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
در فرصتی دیگر درباره ی این قالب و ترجمه ی این شعر خواهم نوشت


